Απευθείας διαθέσεις με όλους τους τρόπους - Απολογισμός



Απευθείας διαθέσεις με όλους τους τρόπους

(πρώτος απολογισμός)

Ήταν Μάιος του 2020 όταν προαναγγείλαμε την επανέναρξη, με μια νέα διαδικασία, των απευθείας διαθέσεων. Αυτές είχαν διακοπεί μετά την 54η απευθείας διάθεση της 7ης Μαρτίου, η οποία έγινε με τον καθιερωμένο (8 χρόνια τώρα) τρόπο. Μεσολάβησε μία κατ’ οίκον διάθεση, την περίοδο του Πάσχα, υιοθετώντας σχετική πρόταση και έκκληση κάποιων παραγωγών.

Παραλαβή προϊόντων 57ης απευθείας διάθεσης

Η νέα διαδικασία, που άρχισε να εφαρμόζεται από την 56η διάθεση της 20ης Ιουνίου, προέβλεπε παραδόσεις των προϊόντων «με ραντεβού» και μάλιστα χωρίς ενδιάμεση στάθμευση. Βέβαια τα προϊόντα έπρεπε προηγουμένως να έχουν παραγγελθεί ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά, όπως τόσα χρόνια γίνεται στις απευθείας διαθέσεις που οργανώνει το «Κάστρο Αλληλεγγύης».

Τώρα όμως χρειαζόταν κάποιος επιπλέον «χρονικός προγραμματισμός»: ο «καταναλωτής» επέλεγε (ελεύθερα στην αρχή) μαζί με την παραγγελία του και το χρόνο παραλαβής, μέσα στο διάστημα 9-12:30 της προκαθορισμένης ημέρας. Όσο προχωρούσαν οι παραγγελίες η ελεύθερη επιλογή είχε κάποιους περιορισμούς (15-20 παραγγελίες ανά τέταρτο της ώρας), ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή ροή των παραδόσεων.

Η διαδικασία αυτή, όλο και πιο καλά οργανωμένη, επαναλήφθηκε δύο φορές τον Οκτώβριο(1). Με τη συμμετοχή αρκετών εθελοντών (2), με την κατάλληλη προετοιμασία (και με δική μας βοήθεια) των παραγωγών καταφέραμε να την φέρουμε σε πέρας.

Ήταν μια διαδικασία που εξ’ ανάγκης επιλέξαμε. Όπως είχαμε τονίσει, για μας οι απευθείας διαθέσεις ήταν και χώρος συνάντησης, με υπαίθρια βιβλιοθήκη, συλλογές φαρμάκων, πλαστικών καπακιών, τηγανέλαιων, εκδηλώσεις αλληλεγγύης, όμως στις νέες συνθήκες αυτό δεν ήταν εφικτό.

Όταν τον Ιούνιο πρώτο-εφαρμόσαμε αυτή τη διαδικασία δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι 6 μήνες μετά θα γινόταν «της μόδας» ως clickaway! Ούτε οι «παραγωγοί μας» βέβαια ότι θα ήταν «οι πρωτοπόροι του click away» και μάλιστα σε συνδυασμό με drive through (3).

Στις σημερινές συνθήκες συνεχίζουμε κατ’ οίκον: στραφήκαμε αμέσως σ’ αυτόν τον τρόπο για να μην αφήσουμε «τους παραγωγούς μας» ακάλυπτους (σε όποιο βαθμό στηρίζονται σε μας). Συνεχίζουμε γιατί μπορούμε, όπως έδειξαν οι δύο τελευταίες απευθείας διαθέσεις (59η και 60η στις 28/11 και 19/12) με προϊόντα από 6 παραγωγούς η καθεμιά.

Ζητάμε τη συμπαράσταση όλων και την κατανόηση προς τους παραγωγούς (4). Ζητάμε την έμπρακτη συμμετοχή (5) περισσότερων στις διαδικασίες (διαδικτυακές προς το παρόν) της εθελοντικής κίνησης «Κάστρο Αλληλεγγύης».

Είναι σημαντικό να αναδειχθεί ο χαρακτήρας (6) της κίνησης (και η συμβολική αξία του) ιδιαίτερα στις σημερινές δύσκολες συνθήκες. Ο απολογισμός της 8χρονης διαδρομής (7) μας καταλήγει σ’ ένα σταυροδρόμι: α) διατήρηση αυτού που έχουμε με σκοπό να δείχνει το δρόμο της συλλογικότητας ή β) «φτάνει ως εδώ» και η έλλειψη θα αναδείξει την ανάγκη δημιουργίας κάτι καινούριου.

Προς το παρόν, κάποιοι (αρκετοί?) έχουμε διαλέξει το πρώτο, όμως στους περισσότερους ανήκει η επιλογή της συνέχειας. Ίσως υπάρχει και τρίτη λύση: την αναμένουμε.

Η συντονιστική ομάδα

(1) Στις 3 και 31 Οκτωβρίου έγινε η 57η και η 58η απευθείας διάθεση. Μάλιστα η δεύτερη ήταν εμβόλιμη ώστε να χωρέσουν όλα τα προϊόντα και οι παραγωγοί. Η ιδιαιτερότητα, του τρόπου παραλαβής, μας επέβαλλε να έχουμε 6, αντί 8, παραγωγούς σε κάθε απευθείας διάθεση.

(2) Μια αποκεντρωμένη ομάδα 36 ατόμων (24 εθελοντές και 12 από την πλευρά των παραγωγών) λειτούργησε με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχουν καθόλου καθυστερήσεις, έχοντας βέβαια τη βοήθεια όσων ήρθαν κοντά στην προγραμματισμένη ώρα (σε ποσοστό 70%). Ένα δείγμα του τι μπορούμε να πετύχουμε όταν λειτουργούμε συλλογικά και συντονισμένα.

(3) Έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις για τον συγκεκριμένο τρόπο «ανοίγματος» των καταστημάτων. Συμφωνούν σχεδόν όλοι, ότι η εφαρμογή του γίνεται αναγκαστικά λόγω της «κατάρρευσης» του delivery. Επίσης, άλλες ήταν οι αρχικές προσδοκίες: «κλείνουμε τώρα για να ανοίξουμε τα Χριστούγεννα».

Διατυπώνονται προβλέψεις για την ουσία της εφαρμογής του: «θα αποτύχει», «είναι εις βάρος των μικρών, δεν μπορούν να το αντέξουν, δεν έχουν την υποδομή». Πάντα οι πανδημίες (και οι φυσικές καταστροφές) είναι ευκαιρίες για τους «από πάνω» (για να χρησιμοποιήσουμε μια ουδέτερη έκφραση): ρυθμίσεις για τα εργασιακά κλπ, ενώ οι εκκλήσεις για ενότητα της κοινωνίας είναι προσχηματικές (π.χ. διακοπή ρεύματος στη ΒΙΟΜΕ).

Το αποτέλεσμα δεν είναι (και δεν θέλουμε να το θεωρούμε) προδιαγεγραμμένο, όμως αν δεν υπάρχει συλλογικότητα στην κοινωνία οι παραπάνω προβλέψεις ίσως επαληθευτούν. Κάποιοι έπρεπε να προετοιμάσουν την αντίδρασή τους (σκεπτόμενοι όχι μόνο την επιχείρησή τους, δηλαδή έπρεπε «να μην είναι καλοί επιχειρηματίες» ή να «βλέπουν» πολύ μακριά).

(4) Ας τους αναγνωρίσουμε ότι με τις ίδιες τιμές παραδίνουν κατ’ οίκον. Τη «δουλειά» που έκαναν οι εθελοντές αλλά και όλοι εμείς ως καταναλωτές (παραλαμβάνοντας επιτόπου στην ώρα μας) αναλαμβάνουν να την κάνουν, οι παραγωγοί, μόνοι τους, με τη δική μας, βέβαια, τεχνική βοήθεια αλλά και την αλληλεγγύη όσων προτιμούμε και εμπιστευόμαστε τα προϊόντα τους.

(5) Να υπενθυμίσουμε ότι η συνέλευση της κίνησης, που αναβλήθηκε, λόγω κορονοϊού τον Μάρτιο, για τον ίδιο λόγο ακόμη εκκρεμεί. Έτσι είμαστε «αναγκασμένοι» οι ίδιοι άνθρωποι να συνεχίζουμε αυτό που ξεκίνησε 8 σχεδόν χρόνια πριν. Όμως πιστεύουμε ότι με τα σημερινά μέσα είναι δυνατή η διεύρυνση με νέους εθελοντές αλλά και αναγκαία γιατί κάθε απευθείας διάθεση δεν είναι αυτό που φαίνεται την τελευταία μέρα. Χρειάζεται μεγάλη προετοιμασία.

(6) Κάτι το οποίο δεν κάναμε με ιδιαίτερη επιτυχία. Όμως η αξία της συλλογικότητας και του εθελοντισμού φαίνεται μέσα από την έλλειψη της στην κοινωνία. Αυτή άγεται και φέρεται χωρίς έστω ψήγματα αυτό-οργάνωσης. Οι εθελοντές δεν αρκούν, πρέπει και οι επαγγελματίες να κινηθούν. Οι επιχειρηματικές λύσεις, με την κλασσική έννοια, δεν φτάνουν (για την κοινωνία). Χρειάζεται συνεργατισμός και με εθελοντική συνείδηση.

Αν αρκετοί δεν κάνουν το «χόμπι» τους ανάγκη δεν γίνεται να προχωρήσουμε συλλογικά. Πολλές φορές χρειάζεται το «κοινωνικό περίσσευμα» να γίνει «επάγγελμα» και όχι «σκότωμα» ή έστω «δημιουργικό ξόδεμα» του ελεύθερου χρόνου. Τότε αυτό περνάει μέσα από το «υστέρημα» (όσο λιγότεροι τόσο μεγαλύτερο) και όχι το περίσσευμα του ελεύθερου χρόνου.

(7) Πριν από 8 χρόνια «αντιγράψαμε», ελπίζουμε δημιουργικά, και μεταφέραμε στην πόλη μας, το υπόδειγμα άλλων κινήσεων. Η «Άνωση Μαγνησίας» μας πήρε από το χέρι στα πρώτα μας βήματα, με την «Εθελοντική ομάδα Κατερίνης, ο Τόπος μου», τους «Ενεργούς Πολίτες Λάρισας» και άλλες πρωτοβουλίες συμπορευτήκαμε για χρόνια στα πλαίσια του δικτύου «Χωρίς μεσάζοντες». Με την «Ομάδα παράκαμψης μεσαζόντων Κέρκυρας» συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο.

ΥΓ: Οι «κουραστικές» παραπομπές θεωρήθηκαν αναγκαίες, για να χωρέσουν εμπειρίες και σκέψεις χρόνων, χωρίς να γίνει πολύ «βαρύ» το κυρίως κείμενο, μένοντας μόνο στα πρόσφατα.